පිපුණු වසන්තයට


කොඳුරනා ඇස් නවන බැල්මකි.
කියවනා සිත් කවන රිදුමකි.
නොහඬනා නෙත් තෙමන බිරුමකි.
නොපවසා නුඹ දුරැර ගමනකි.

කුරුල් නද ගී විසිර යන්නට.
පීදෙනම මල් පිපෙන්නට දෙන.
සිහිල් ගිම් නැති සෞම්‍යය වන.
වසන්තය දැන් පිපිගෙන ඇත.

සීතලම රැය පහන් කල මැන.
දාහයම නුඹ සුන් කරනු මැන.
ප්‍රේමයෙන් සිත මත් කරනු මැන.
භාවනාවම නුඹම වෙනු මැන.

සතුට සොයන මඟ

ටික කාලෙකට පෙර මං හරියට හැමදේටම දුක් වන කෙනෙක්. හරියට මට කරදර ආවා.. ඒ ඒ කරදර වලට දුක් වෙන එක මටම කරදරයක් වෙන්න පටන් ගත්තා. ටික කාලයකට පස්සේ...