පිපුණු වසන්තයට


කොඳුරනා ඇස් නවන බැල්මකි.
කියවනා සිත් කවන රිදුමකි.
නොහඬනා නෙත් තෙමන බිරුමකි.
නොපවසා නුඹ දුරැර ගමනකි.

කුරුල් නද ගී විසිර යන්නට.
පීදෙනම මල් පිපෙන්නට දෙන.
සිහිල් ගිම් නැති සෞම්‍යය වන.
වසන්තය දැන් පිපිගෙන ඇත.

සීතලම රැය පහන් කල මැන.
දාහයම නුඹ සුන් කරනු මැන.
ප්‍රේමයෙන් සිත මත් කරනු මැන.
භාවනාවම නුඹම වෙනු මැන.

වැරදි කවුරුද



සිනහවක් දීගෙන ලෝකයට
පාඩුවේ ඉන්න බව පෙන්වාම
සුගන්ධය විදා  මත් කරන එකයි  වරද
පාඩුවේ මල් මැදින් පියඹන බඹරුන්ව

උන් උනුන් පියඹන්නෙ සනුහරේ එක්ක.
මල් ඉඳන් උන්ගේ පාරෙම ඉඟි කරන එක හොඳද.
හැමදාම බැන්නේ මල් වලට බව ඇත්ත.
ඉතින් මල් මැදින් පාඩුවේ යන බඹරුත් වැරදිද.

මල් වුණත් පිපෙන්නෙම රොන් දෙන්න බඹරුන්ට.
බඹරු වුව සැලෙන්නේ රොන් නිසා මලක.
මේ දම ලොව අමුත්තක් නොවන බව.
නොතේරුනෙ කිම තවම ලෝකයේ උගතුන්ට.

කවියකුගේ උපත

කවියකඳු කියවලා නොසොයන්නා එහි මූල
මූලකේෂෙක වුණත් තියෙන්නේ සවිවුණම හීන.
හීන එකිනෙක බොඳවෙච්ච අතීතය ගිය යෑම
මතකයට වැටුන කල මැවෙන්නේ කවි කෝව.

මිනිහෙක්ගේ හිත තලපු ආදරය මවන දුක් ගීය
හලන්නේ හදවතින් දැනුන කල රහ බීර.
කවියකු මවනකොට කවි වලින් විරහ බීම.
ඉවසන්න හැකිය ප්‍රේමයේ තිත, නැතිවම බීර .

පව

යන්න ඕන වෙන්නේ
ආදරය නැති නිසා නෙවේ...
හුඟක් ආදරය නිසා..
ඒත් ඈතට වෙලා
ඉන්න බැරුව එන්නේත්
ආයේ ඒ හුඟ ආදරේ නිසා....

ඒකට කියන්නේ
"සංසාරගත වූ ප්‍රේමණිය පව" කියලා...

නොලියවෙන කවිය..

කෙතරම් කවි ලියුවත්,
නොලියවෙන කවිය
ඔබය..
ඒනමුත් ඔබ,
ලියැවුන හැම කවියකම
හුස්ම ගන්න හැටිත් පුදුමය..

සඳ

සැඟවී මසක භාගයකුත් ගෙවාගෙන,
දිලිහී ඉතිරි දින සොලොසත් පිපිගෙන,
සඳ සේ එලිය කර මා දිවි, පිපිගෙන
එක තරුවක්ද මම සඳ වට දල්වගෙන

මම පෙමිනි



සිනා    මලක්    මුව    මඬලේ         විසිරවමි.
එ'හැඩ    බලන  නෙත අතහැර   දුර  බලමි.
හොරෙන් හොරෙන් ඒනෙත මත වැතිරගමි.
ආදරයේ    මුලකුරු     මා               කියවමිනි.

සිතමි   පතමි,   ඔබේ සුවඳක් මෙහි        ඒවා.
හමමි,    විඳිමි,   ප්‍රේමය  සුවඳෙහි         වේවා.
අත    අත   නෑර   තව තව කව දිගු      වේවා.
නුඹ නැති කලෙක මා කවුරුත් නොම වේවා..

හිතින්   සිඹිමි,   හිතින්   හොවමි පෙම කවකි.
දැනුත්   විඳිමි,   නුඹත්   නොමැති තනිකමෙනි.
කවිත්   මැවෙන,   පෙමත්   විඳිමි හිමි     රජුනි.
ඔබ    ආවත්    ඔබ   නාවත්   මම          පෙමිනි.


දර්ශනය



නාඩි වැටෙනව තවම
මැරිලා නෑමයි දැනට
නොමියව, හුස්ම ගන්න 
සවිය තියෙන්නෙම තරබෑරුමක...
ඉතින්... 
මං යනව හැමදාම බොන්න...

මගේ වීදුරුව අස්සේ
උඹ හිනහෙනවා. 
මා එක්ක කියවනවා..
පෙම් කතා කියනවා....
මං ඔහේ ඒ දර්ශනෙ බලලා
ගෙදර එනවා..

ආයේ හෙට දර්ශනෙටත් යනවා..

**********************************************


සුභම සුභ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා හැමෝටම.. මට හිතෙනවා දැන් බ්ලොග් ලෝකේ යාලුවොත් දැන්දැන් හරියට බිසී වෙලා කියලා.. දුමී අයියත් වැඩි සද්දයක් නැහැ. ලිඛිතත් හොයා ගන්නවත් නැහැ.. රෝමා නම් ඔන්න හිටපු ගමන් එනවා ආයේ යනවා..මාත් එහෙමයි ඉතින්..... වැසි දැරියත් නැහැ. සොඳුරු සඳවතී නම් දෙයියනේ කියලා හොයාගන්න ඉන්නවා...
ඉතින් මේ අවුරුද්දේ මගේ ප්‍රාර්ථනය .. බ්ලොග් ලෝකය වෙනුවෙන්..., 
ලැබුවා වූ 2019 වසර
හැමදාම බ්ලොග් ලෝකයම එකම  පාර්ටියකින් පිරෙන, සුභම සුභ අලූත් අවුරුද්දක් වේවා..

පිපුණු වසන්තයට

කොඳුරනා ඇස් නවන බැල්මකි. කියවනා සිත් කවන රිදුමකි. නොහඬනා නෙත් තෙමන බිරුමකි. නොපවසා නුඹ දුරැර ගමනකි. කුරුල් නද ගී විසිර යන්නට. පීදෙ...