විසඳුමක්??




පිරිමි පපුවක ලතෙත් බව මහ හුඟක් මිහිරියි දන්නවා.
තුරුලු කරගෙන නින්ද එනතුරු නලල හෙමිහිට ඉඹිනවා.

මට හෙමින් හෙමින් හැම හැඟීමක්ම ලියන්න හිතුනා. මේ මහ රෑ ඇහෙරෙනවා සමහර වෙලාවට.. එතකොට මං ඔයා දිහා බලන් ඉන්නවා.. සමහර වෙලාවට ඔයා මාව තුරුල් කරගෙන ඉන්නවා මං හදිස්සියේ නැගිට්ටෙන කොට. සමහර වෙලාවට අනික් පැත්ත හැරිලා ඔයා නිදි. ඇත්තටම හුඟක් වෙලාවට අනික් පැත්ත හැරිලා නිදා ගන්නේ මං.. ඔයාට ඕනා මාව තුරුල් කරන් නිදාගන්න.. අපි ඒකට රණ්ඩුත් වෙනවා.

ඔයා හරිම අහිංසකයි. නිදාගෙන ඉන්න කොට හුඟාක් අහිංසකයි.. 

ඒත් තරහා ගියාම නපුරුයි, මටත් වඩා. එතකොට මං ඔයා කියන දේ අහනවා. මං බයයි ඔයාට තරහ ගියාම.. ඔයා ඔරවනවටත් බයයි. මං නපුරුයි තමා. ඒත් ඔයා මට වඩා නපුරුයි..


මං නියපොතු වලින් හූරනකොට ඔයාව, ඔයා මගේ හිතම වචන වලින් හූරලා දානවා.එතකොට මගේ හිත තුවාල වෙනවා. දන්නවද හිත තුවාල උනාම හොඳ වෙන් නෑ. ඒත් මගේ නියපොතු පාරවල් දවස් තුනෙන් හොඳ වෙනවා. මගේ හිත දැන් නම් ලෙඩ වෙලා තියෙන්නේ. ඒ නිසා දැන් තුවාල වෙන්න දෙයක් නෑ..


ඒක වෙනම කතාවක්.

මුලින්ම මොනවා ලියන්නද, මට හිතෙනවා මේ ආදරේ පටන් ගත්තේ අවුරුදු දහයකට කලින් නෙවෙයි, පහුගිය ආත්ම වලදි පවා කියලා. අපේ ආගමේ ආත්මයක් කියලා දෙයක් නැහැ. ආත්මයක් කියන එකේ තේරුම අල්ලන් ඉන්න පුලුවන් දෙයක්ලු... ආත්මයක් කියන එකේ හරිම වචනය කියලා තියෙන්නේ පුනුරුප්පතිය කියලා..

ඔයාලගේ ආගමේ නම් තියෙන්නේ එක භවයක්නේ.. මේ භවය ඉවර වුනාම එක්කෝ ඔයා ස්වර්ගයට යනවා,නැත්තම් අපායට යනවා.. අපාය කියන වචනේ ඔයාලා මතක් කරන්නත් භයයි..

ඔව්....!!!

ඔයා අනිවාර්යයෙන් යන්න ඕනා ස්වර්ගයට.. මං පතන්නෙත් එහෙම.
ඒත් මං නම් තව භව කිහිපයක් ප්‍රාර්ථනා කරනවා. ඒ මගේ ආගමේ විදියට.
හරි අමුතුයි නේද ආගම් දෙකක් නිසා වෙන වෙනම ප්‍රාර්ථනවල් තියන එක..
මං මගේ ආගම අනුව තව සසර දික් වෙන්න පතන්නේ ඔයත් එක්ක ජීවත් වෙන්න ආසාවට.. සසර දිග වෙන්න දිග වෙන්න, අපිට නිවන් දකින්න පරක්කු වෙනවා. ඒත් ඔයා ළඟින් ඉන්න එක මට සතුටක්.. අපේ ආගම හැටියට සතුටක් කියන්නේ අවසානයේ දුකක් ඇත්තම කිව්වොත්...

මට ලෝභයි ඔයාව නැති කරගන්න.. ඒකයි මං භව කිහිපයකය හරි ඔයාව පතන්නේ...
ඒ කියන්නේ භව දුක...

භව දුක ඇති වෙන්නේ මගේ තණ්හාව නිසා. තණ්හා වර්ග තුනක් තියෙනවා.
1.කාම තණ්හා – පස්කම් සැප පිළිබඳ ඇති ආශාව
2. භව තණ්හා – නැවත නැවත ඉපදීම පිළිබඳව ඇති ආශාව
3. විභව තණ්හා – නැවත නොඉපදීම පිළිබඳව ඇති ඇල්ම.


මට ඇත්තටම ඔයා නිසා ඒ තුනම හට ගෙන. තුන් වෙනි එක ඒ කියන්නේ විභව තණ්හාව ඇති වෙන්න හුඟක් හේතු වෙන්නේ ඔයාගේ ආගමේ හැටියට ඔයා ස්වර්ගෙට ගියොත් මගේ සසර කෙටි වෙයි කියන බය.

ඔයාගේ අම්මා දැක්කොත් අපි මෙහෙම ආදරෙන් ඉන්නවා ඒකටත් කේලම් කියයි මොනව හරි ඔයාට. ඇයි ඔයාට ඉස්සර ආදරේ කරන කාලේ වගේ මගේ හිත තේරුම් ගන්න බැරි.. ඔයා ගෙදර ආපු ගමන් අම්මා කියන හැමදේම හරි කියලා මට බැන ගෙන බැන ගෙන යනවා. මගෙ දුක අහන්නෙත් නෑ.. දැන් ඒකත් මට පුරුදු වෙලා.ගෙදරට වෙලා උදේම උයලා, ඔයාට බත් බැඳලා දීලා ඔයා ගෙදරින් එලියට බැහැලා ගියාම, ගේ අතුගාලා මිදුල අතුගාලා එනකොට තම‍යි අම්මා නැගිටින්නේ.. ඉන් පස්සේ උයපු එකේ අඩුපාඩුයි, අතුගාපු තැන් වල කුණුයි හොයාගෙන බනින්න ගන්නවා, මං ඒවා ඇහෙන් නැති විදියට ඉන්නවා..

" මගේ පුතා කොහොම කනවද මන්දා මේ රහ නැති මාලු..."

දන්නවද ඒක තමයි මං වැඩියෙන්ම අහන්නේ ගෙදර ඉන්නකොට. ඔයාමයි ඉස්සර කිව්වේ මගේ කෑම රහයි කියලා. ඔෆිස් එකේ යාලුවොත් ඔයාගේ බත් එක ලිහනකම් බලන් ඉන්නවා කියලා බැඳපු මුල් දවස් වල කිව්ව ඔයාමයි දැන් අම්මගේ කතා වලට කිසිම දෙයක් නොකියා ඉන්නේ.. සමහර විට දැන් දැන් අපේ විවාහේ අවසානේ ලං වෙලා ඇති. දැන් මටත් ඉවසීම ඇති වෙලා.. මං කරපු රැකියාව කලා නම් දුකක් නැහැ කියලත් වෙලාවකට හිතෙනවා. ඒක ඔයාගේ තත්වෙට ගැලපෙන් නෑ තමයි. බැංකුවක ගණකාධිකාරිවරයෙක්ට කියන්න බැහැනේ හොටෙල් එකක රිසෙප්ශනිස්ට් කෙනෙක් කියලා විවාහ වෙලා ඉන්නේ.. ඒත් මං ඒ රැකියාවෙන් සතුටු  වුනා. මටම කියලා ආස දේවල් ගත්තා.ලස්සනට ඇන්දා. මාසෙකට අනිවාර්යයෙන්ම සාරියක් ගත්තා. දැන් අම්මා දාන්නේ මගේ චේන් එක කියලවත් අම්මට මතක නැහැ. මං අම්මා කියලා කියද්දී, මගේ නම කියලා කතා කරන්න තරම් අම්මා දුරස් බව පෙන්නන්නවා. කිසිම දෙයක් නැති වුනාම මගෙ රැකියාව පහතට දාලා කියවන්න ගන්නවා.. ඔයාටත් දැන් කිසිම දෙයක් මතක නැති ගානට වැඩ සිද්ධ වෙන්නේ. අපි වාහනයක් ගමු කියලා මගේ ඉතිරි කරන් හිටපු සල්ලි ටිකත් අම්මා ගත්තේ අක්කට දෙන්න කියලා.  දැන් අක්කලා වාහනයක් අරගෙන. මං ඕවා කිව්වොත් ඔයාගෙත් හිත නරක් වෙනවා. හිතුනොත් මං ඔයාටත් නොකියා ආයේ රැකියවට යනවා. එතකොට හැමදේම වෙනස් වෙයි.ඒක තමයි දැන් තියන හොඳම විසඳුම...

පන්දම

ආයෙත් ඔන්න කාලෙකට පස්සේ ට්‍රෙන්ඩින් ලිස්ට් එකේ ඉහලම තියන ගීතයක විචාරයක් එක්ක මං ආවා..

මේ ගීතයත් කරලියට එන්නේ කතරකට දියපොදක් වැටෙන සේ.. එහෙම නැත්තම් පසු බැහැපු සංගීත ලෝකයට සාර්ථක සාධාරණත්වයක් ඉටු කරමින්. විශේෂයෙන් සංගීත රූප රචනයට කියලම කිව්වොත් තමයි සාධාරණ. 

මුලින්ම කියන්න ඕනා මං මේකේ විචාර කිහිපයක් යූටියුබ් එකේ කියෙව්වා. ඒවලත් අදහස් එක්වෙයි. නමුත් මේක මට අනුව නම් කුවේණී තරම් පට්ට ගීතයක්ම නෙවෙයි. නමුත් රූපරචනය නම් "පට්ටයි" කියලා ලේබල් කරන්න පුලුවන්.


අපි මුලින්ම පද පෙලේ අර්ථයට යමු.
ආදරය හා ලිංගිකත්වයෙන් තොර කලාවක් බිහි වන්නේ නැත. ඉදින් "පන්දම" ගීතයේද ඒ සියල්ල සම්මිශ්‍රව අතිශය රූපාකාරව සියල්ල සහෘදයා අභිමුවට කැන්දයි.

"පන්දම" ලෙසින් නම්කොට ඇති ගීතයේ පන්දම යන්න අර්ථය මට තව පැනයකි. එය සමහරු පවසනා අන්දමට ලිංගිකත්වය නිරූපනයට රචකයා විසින් යෙදු හොඳම අවියම විය හැක.

කෙසේ හෝ අර්ථ කිහිපයක් වචනයක් වචනයක් පාසා තිබිය හැක. එය නිර්මාණයක අපූර්වත්වයි. පන්දම යනු අඳුර නස්නය පිණිස දල්වන්න උපකරණයකි. සියල්ලෝම ආදරය නොමැති කල අඳුරක  සිටීමක් වැනිය. එනම් සිය පෙම්වතියට අඬ ගසන පෙම්වතා මෙසේ පවසනවාද විය හැක... "ඔබ අඳුරේ ඉන්නේ. එන්න ඇවිත් මේ ආදරය නිසා ආලෝකයට යන්න..."  මෙහි එන්න මා හදවතට යන්න පැවසීම නම් ඉඳුරාම ආදරය නම් හදවතේ ඇරඹීමක් නිසාවෙන්, හදවතට ගොඩවන්න ලෙස ආරාධනා කරන්නේ ආදරය කරන්න පැමිණෙන ලෙසටමය. නමුත් දෙවන හා තෙවන පද පෙලින් නම් ඉඳුරාම අරුත් දෙන්නේ ආදරය නොව ලිංගිකත්වය ගැනම බව පැවසිය යුතුමය. පිරිමියෙකු නෙතු දැහැනක සිටි නම් එය බිඳලිය හැක්කේ ගැහැණියකටම පමණි. එනම් සිය රූ ලාලිත්‍යය පෙන්විය හැකි කිසිත් අැඳීමෙනි. එය එසේම රචකයා පවසයි.

"නෙතු දැහැන් බිඳිනා රන් සලුව ඇඳ
ලියතඹර ලෙලවා හද මඬල යට"


ලියතඹර මලක් වූ කලී සාහිත්‍යයේ පවසන නාරී දේහය ඉස්මතුව නිර්මාණය වූ පුෂ්පයකි. එය සේ නාරි දේහයක් ඇත්නම් පරිසමාප්තියෙන්ම පිරිමි සිතක දැහැන් බිඳ උපරිමයට ඇද දැමීමට තරම් හැකියාවක් පවතින බව සාහිත්‍යයේම සඳහන් වේ. පෙම්වතා පෙම්වතියට ඇරයුම් කරන්නේ මේ ගින්දර තමාට දෙන ලෙසය. එනම් තමා රාගය නැමති ගින්නේ දවන්න යන්නය. බුදු දහමේ ගින්න යන්න යෙදෙන්නේ රාගයටමය. එය එසේම මෙම ගීතයටද රචකයා එක් කර ඇත.
"පපුවට " යන්න පැවසීමම ආදරය ගැන නැවත සඳහන් කිරීමක් යන්න මාගේ මතයද වේ.ආදරය තිබෙන්නේ හදවතේ වුවද, අනුරාගය හදවත නොවැලඳගෙනම පහස සෙවිය හැක. එනිසාම වදන් භාවිතය අපූර්වට සිදු කර ආදරය පිලිබඳවම තතු පහදයි.

ගීතයේ මුල් කොටස ඉතා සංයමයෙන් ගායනය වේ. ඉන් පසුව දෙවන කොටසට පා තබද්දීම වේග රිද්මයකට හසු වේ.. මෙය නම් නිර්මාණකරුවාගේ හදවතද සැලෙන සේමය. කිසිඳු පූර්ව හැඟීමක් නොමැතිව ඇරඹි මේ කතාවට ආදරය හා අනුරාගය නොඅඩුව ගැබ් වෙන කල්හී පිරිමි සිත වේගවත් නොවන්නේද...

"මේ දුර දිවි කතරේ අතරමඟදි දැකලා නැති.
රුවකට නෙත ගැටුනේ කතරක වැසි වැටෙනා දැනේ."


සිය පූර්ව දිවිය කිසිඳු ප්‍රේමයක් රාගයක් නොමැතිව කතරක්ව පැවතුන බවද, මේ විචල්‍යය කිසිඳු දිනෙක තමා අත් නොවිඳි බවද මේ පෙම්වතියගේ පැමිණීම නිසා කතරකට දිය පොදක් වැටුනා සේ හැඟීමකින් තමා පෙලෙන බවද පෙම්වතා නොසඟවා පසක් කරලයි.

"අනෙ මගෙ යකුනේ නටපන් හනිකේ.
තම් දෙන තානෙනේ තානෙනේ තානෙනේ"


අනතුරුව කිසිඳු ඉවසීමක් නොමැතිව පෙම්වතා තමාගේ රාගික හැඟුම් වලට ආරාධනා කරන්නේ ඉක්මණින් කරලියට පැමිණෙන ලෙසයි. පිරිමි හැඟීම් "යකෙකුට" සමාන කරවන ඔහු ඒ රිද්මයට තමාද නටන්නට නැති නම්, සැලෙන්නට සූදානම් බව මොනවට පෙන්වයි.

එය රිද්මය තාලයකින් ගීතයට රැගෙන ආවෙන් ඉතාම සංවරව, නුමුත් ඉතා ස්ථීරව දැනේ..


"ඉන වට බැන්දා වූ මුතු පට සැලෙනා විට" මෙලෙස පවසන්නේ මුතු පටක් පිලිබඳව නම් නොවන බව සක්සුදක් සේ විශ්වාසය. එනම් කුමක් පිලිබඳව යන්න සිතිය යුතුමය. 
මෙය රජකුමරියකට සම්බන්ධ කලා නම් කුමරියක් අනිවාර්යයෙන් මණිමේඛලාවක් පලඳින බැව් රහසක් නොවේ. එනම් ඒ මණි මේඛලාවේ මුතුපට යැයි කිව හැක..නුමුත් මේ ගී පද රචනයේ කෙසේවත් රජ පෙලපතකට මුහු නොකල නිසා වෙන් මේ පද පෙල පිලිබඳ මට නම් කිසිඳු අදහසක් නැත්තේමය. නැති නම් මෙසේ පවසමු, නාරිදේහය පා තබන කලද, නො එසේ නම් රමණයේ යෙදෙන කලද, ඉන ප්‍රදේශය මෙන්ම උකුලද රිද්මයානුකූලව ලෙලෙනු ඇත. රචකයාගේ සිතෙහි හට ගන්නා කිසියම් සත්තකින්ම නොතිබෙන දෙයක් පිලිබඳ කරුණු පහදන පද පෙලක් ලෙස මෙය ඉදිරිපත් කල හැක. නැතිනම් මුතු ලෙස හඳුන්වන්නේ දහදියද?


එසේ නම්, "පන්දම දැවෙනවා හදගිනි ලවා ගෙන" යන්න පැහැදිය හැක. එසේම නම් "පන්දම" ලෙසින් රචකයා උද්දීපනය කරන්න හදන්නේ සංස්කෘතික කඩතුරාවෙන් වැසුනු සංයමයෙන් කතා කල නොහැකි පිරිමියකු සම්බන්ධ දෙයක් පිලිබඳවමය. හදවතේ වූ ආදරය නිසාවෙන්ම මෙම සියල්ල සිදුවන බවද රචකයා පවසයි. එනම් රාගය ආදරයෙන් වියුක්ත කිරීමට කිසිදා නොහැක යන්න මෙයින්ද අතිශයෙන් විවරණය වේ.

"වැහි කළුව එනවා නුඹ නැතිදාට.
සිත් අහසම පුරවා අන්ධකාරෙක."


පෙම්වතිය නැති කලෙක සිය ලෝකයම අන්ධකාරයෙන් වැසෙන බව පෙම්වතා පවසයි. එනම් ජීවිතය ආලෝකමත්ව ගලායෑමට නම් ආදරයද ගැහැණියක්ද අනිවාර්යයෙන් සිටිය යුතුමය. එබැව් පවසමින් ගීතය අවසාන වේ..



පන්දම රැගෙන යන්න එන්න මා හදවතට
නෙතු දැහැන් බිඳිනා රන් සලුව ඇඳ
ලියතඹර ලෙලවා හද මඬල යට
දෙන්න මැණිකේ මගෙ පපුවට ගින්දර.

මේ දුර දිවි කතරේ අතරමඟදි දැකලා නැති.
රුවකට නෙත ගැටුනේ කතරක වැසි වැටෙනා දැනේ.
අනෙ මගෙ යකුනේ නටපන් හනිකේ.
තම් දෙන තානෙනේ තානෙනේ තානෙනේ.

ඉන වට බැන්දාවු මුතු පොට සැලෙනා කොට
පන්දම දැවෙනවා හදගිනි ලවා ගෙන
වැහි කළුව එනවා නුඹ නැතිදාට.
සිත් අහසම පුරවා අන්ධකාරෙක.

ගායනය, ගීත රචනය, තනු නිර්මාණය හා රූප රචනයේ තිර පිටපත: Dhanith Sri

ගීතයේ විචාරය අවසන් වුවද රූප රචනය පිලිබඳ අනිවාර්යයෙන්ම කතා කල යුතුමය. රූප රචනය පිලිබඳ නැවත ලිපියක් ලිවීමට බලාපොරොත්තු වෙමි.


පළමු තහනම


මං කිව්වේ සුළඟට
උඹේ ලස්සන
පුංචිම පුංචි පදපෙලකට එක්ක කර..

සුළඟ ඇඹරුනේ ක්ෂණයෙන්ම,
එය ඇසූ පමණින්ම..

එතකොට උඹ උන්නේ 
සයුරු රැල්ලට දෙපා ඔබාගෙන...
මං උඹ දෙස බලාන
ඇස් මගේ නුඹෙ ළඟම...

එකෙනෙහිම ආ සුළඟ 
උඹේ රතු කෙටි සාය
ඉස්සුවේ හරි දඟව.
මගේ ඇස් දිව්වේ
ළඟපාත පිරිමි ඇස් වලට.

රත් කලව යුග්මය
දිලිසුනේ හිරු එලියත් උරාගෙන.
ඒ සියක් ඇස් පිබිදුනේ
උඹේ ඒ දිලිසුමට.
හිරුත් රතුව 
ගිනි සිළුවක් දැවුනෙ සීරුවට.

තරහ කොහෙන්දැයි නොදැන
මා රතු වුනේ නුඹ නිසා නොව
සුළඟ සමඟින්‍ ය..
සුළඟට බනිනු කෙලෙසින්?

වදන් රුදු කටුව
සිනා මුව මඩලට විසිව
පෑරුනේ රතුව,
කඳුලු වැක්කෙරුනේ
ඒ වණයන්ට....

"ආයේ කෙටි ඇඳුම් තහනම්..."

එහෙමයි පළමු තහනම
වැටුනේ උඹට..



ඔබට අවැසි වුනේ සිප ගන්න...
මට අවැසි වුනේ කියවන්න..
ඔබ හොඳ අසන්නෙක්..
මේ කටකාරිව ඉවසපු...
ඒ හුඟක් ඉස්සර...

ඒත් දැන්,
මට අවැසි සිපගන්න.
ඔබ ආස බලා හිඳින්න.
මගේ දෙනෙතේ එල්ලෙන්න.
තව හුඟක් කියවන්න..
මං දැන් හොඳ දඟකාරියෙක්.., දන්නවා...,ඔබ
මාව ඉවසනවා...

කුරුලු දඩයම 02

  කුරුලු දඩයම 01 දවසක් උදෑසනක දුර්ශාන් සොයා ආවේ දුර්ශාන්ගේ හොඳම මිතුරෙක් වන සංධීර්. ඔහුට පුදුමයි මේ දුර්ශාන්ගේ වෙනස.  "ක්‍රිශෝලියි ඒකිග...