සනහස මැවී බොඳවුණ එක නිමේෂෙක.
තොටුපල පෙනි පෙනී හැරගිය පාරුවෙක.
සිතිජය දැන දැනම හොයමින් ඇසිල්ලෙක.
කුමකට පෙමම තව පූදිනු නුරාවෙක.

තනිකම තුටකි, තොටුපල හැර ගිය දාක.
නැවියෙකු වේද පාරුව පැද ගියදාට.
මදහස මැවෙන නෙත අග ඇති කඳුලෙකද.
ශෝකය නැතැයි කා හට නම් කිව හැකිද.

2 comments:

නොනිමි ප්‍රේමය

සුසුම වුව බිඳී විසිරී හඬ මවන කටුක නිහඬ යම,, නුඹටය..... දිගු රැයක පවා නොසැලෙන ප්‍රේමයටය.. තරු වර්ෂ ගණන් නොහිඳෙන කාලයට. මේ වැසි අක...