සනහස මැවී බොඳවුණ එක නිමේෂෙක.
තොටුපල පෙනි පෙනී හැරගිය පාරුවෙක.
සිතිජය දැන දැනම හොයමින් ඇසිල්ලෙක.
කුමකට පෙමම තව පූදිනු නුරාවෙක.

තනිකම තුටකි, තොටුපල හැර ගිය දාක.
නැවියෙකු වේද පාරුව පැද ගියදාට.
මදහස මැවෙන නෙත අග ඇති කඳුලෙකද.
ශෝකය නැතැයි කා හට නම් කිව හැකිද.

2 comments:

පැතුම

සිත රිදිලා නෙත් කඳුලැලි           පුරවන්නා. හිස නොනිදා නුඹ ගැන සිහිනෙන්   විඳිනා. ප්‍රේමය තිබුණමුදු කන්දක තරම්         පවා. නුඹ ...