පෙම්බර හිත තවම....




කඳු සිටගෙන සිටියද 
බිම බලාගෙන 
තැනිතලාවට පෙම් කරන්නෙකි...
සයුර රැලි ගසා 
නැවත ගියෙද
වෙරලෙහි නවාතැනකට කැමැත්තෙනි...
ඉදින්, ඔබ ගියෙද 
ඈත හිඳ බලා හිඳින
මගේ ළඟ පෙම්බර හිතකි.....

2 comments:

තනිකමක් තියා නොතියාම  ඔබ ගියා වුව මතක එලියකි. රිද්දා නොරිද්දාම  හද කොනිති ගැසුවට එයද සුවයකි. පෙමක් අහිමිව යන්නේ කෙලෙසක ණයට දීමක්...