අල්තීනායිගෙන් ගුරු ගීතයට තුතී...

හුදෙකලාවෙන් තැවෙන තණ පිටිය මත
දලු දමන පොප්ලර් තුරු සෙවනක
අකුරු ඇහිදින්න මග පෙන් වු..
ලෙනින් වදනට ගරු කරපු..
ගුරු වදනට ඉදුරාම සුදුස්සෙකු වූ....
දූයීශේන් ගුරුතුමනි,

තවමත් නුඹේ මනුසත් බැව්..
අයිලයේ කදු වැටි සිසාරා
රලු ගිම්හාන සුලග වුව මුමුනයි..

හුදෙකලා පොප්ලර් තුරු අතර රැදි
නුඹේ ඇහිපිල්ලමක් යට සැගව ගිය..
නුඹේ හදවත මුමුනපු සුන්දර හැගුම්
නපුරු ගිම්හාන කල සමග සටන් වැද පැරදුන බැව් දනිමි මම...
ගුරු පියානෙනි...

වස්සානයේ දොරටුව අබියසට
මා කැදවන් ගොසින්..
තනිව සැගව ගිය නුඹ..
හුල්ලමින් උන් මගේ හීන දළුලන්න වරම් දුන්නද...
තුතී පුද කරන්නට නොහී තැවෙමි අල්තානි තවම...

No comments:

Post a Comment

තනිකමක් තියා නොතියාම  ඔබ ගියා වුව මතක එලියකි. රිද්දා නොරිද්දාම  හද කොනිති ගැසුවට එයද සුවයකි. පෙමක් අහිමිව යන්නේ කෙලෙසක ණයට දීමක්...