නොනිමෙන ප්‍රේමය

එකින් එක සේනා
වටකොට මගේ හදවත
පවුරු බැඳ දා
රැකවල්ව සිටියද

චතුරාංගනී සේනාවද
පරාජය වනු ඇත
නුඹ ගැනම හිතන හිත
නුඹ ළඟට යන එක
නවතලන්නට

ගල් මුගුරු පහරලෑම්
ඉවසාගන්නෙමි..
රතු රුහිර වැගිරීම්
නොතකා සිටිමි..

ඒ මැද නුඹේ ප්‍රේමය
මගෙ හදේ සදාතන
පිබිදිලා තියේවී..
හුස්ම සිඳන් තෙක්ම..

Comments

  1. නිර්මල ප්‍රේමයක්. ලස්සනයි අරූ.

    ජයවේවා!!!

    ReplyDelete
  2. සරලයි සුන්දරයි අරූ👍

    ReplyDelete
    Replies
    1. ස්තූතියි.... ජයවේවා

      Delete
  3. අපුරු කවියක් අරු... ජයවේවා !!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. ස්තූතියි පිලො

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

නව මුලද්‍රව්‍ය 4ක් ආවර්තිතා වගුවට..

රන් කුරුල්ලා

රන් තාරකාව නොහොත් තාරකා මල