පැනය

රක්ත රත්මල් වතුර වීදුරුව
දෑතින් හොවාගෙන
මන්දහාස මවාගෙන
රතු පාවඩ අබියස
හිටගෙන හිඳින ඔහුගේ මව
රැවටී හිඳින බව
සහසුද්දෙන්ම දන්න උන්
පිටුපසින් හිඳ හිනැහෙනවා.

මහ වික්‍රමයක් කලා සේ
හැඟෙනවා මගේ හිතට
ප්‍රේමයට පිදුව බඹසර
සුරක්ෂිතව මා දිනෙන් දින
විවාහයක් දක්වා රැගෙන
ඔහු බෝසත් පිරිමියෙක්දැයි
අහනවා මගේ හිත..

No comments:

Post a Comment

තනිකමක් තියා නොතියාම  ඔබ ගියා වුව මතක එලියකි. රිද්දා නොරිද්දාම  හද කොනිති ගැසුවට එයද සුවයකි. පෙමක් අහිමිව යන්නේ කෙලෙසක ණයට දීමක්...