කවියකුගේ උපත

කවියකඳු කියවලා නොසොයන්නා එහි මූල
මූලකේෂෙක වුණත් තියෙන්නේ සවිවුණම හීන.
හීන එකිනෙක බොඳවෙච්ච අතීතය ගිය යෑම
මතකයට වැටුන කල මැවෙන්නේ කවි කෝව.

මිනිහෙක්ගේ හිත තලපු ආදරය මවන දුක් ගීය
හලන්නේ හදවතින් දැනුන කල රහ බීර.
කවියකු මවනකොට කවි වලින් විරහ බීම.
ඉවසන්න හැකිය ප්‍රේමයේ තිත, නැතිවම බීර .

3 comments:

මොහොමඩ් නුඹට

නුඹ නොදනවත් මොහොමඩ් ෆාතිමා හොරෙන් බැලුවා.. මුසල්මානුවන් නොවන වුන් වුව ඈට පෙම් හසුන් යැව්වා.. ඒවා නෙත් වලින් ඈත් වින්දා... කට්ට කරුවල ලෝ...