ප්‍රේමයේ නිදානය



ආදරණීය හොරෙක් නුඹ.
නොපල කවියක් ඉන්දවන,
මගෙ හද මැද වලක් හාරා...

වල ගොඩැලි සමතලා කොට,
යන්තමින් ඉසුව පෙම් දියර
කේෂ නාලිකා වලින් උරාගෙන 
මනි පත්‍ර දක්වාම ගෙන ගොස්,
දලුදමා වැඩෙන'යුරු,
නුඹවත් නොදැන...

තකහනියක්ම දුරැර බාධා හමා
ශේෂ වුන කවි සුලං,
නතරව අභිමුව, 
පාදා සිතැති සේ නොලත් ගිවිසුම්,
ඔබ නුදුටුවද යවන අනිසි කිවිසුම්.,
ඔබ නිසා ලදින්, උපදි හද මැද කුසුම්.

No comments:

Post a Comment

තනිකමක් තියා නොතියාම  ඔබ ගියා වුව මතක එලියකි. රිද්දා නොරිද්දාම  හද කොනිති ගැසුවට එයද සුවයකි. පෙමක් අහිමිව යන්නේ කෙලෙසක ණයට දීමක්...