ඔබේ ප්‍රේමයේ වස් දොස

බෝසත් හදවතක් වුව..
වස්දොසක් වැදුනු කල,
මනස් සලෙලුන් නැගී
බඹසර බිඳෙනු ඇත.

පලුද්දක් යැයි නොසිතන්න..
ඔබ පිරු පතිදම් වලටත් අධිකව,
නැඟි හුන් මගේ බෝසත් ගති,
එකිනෙහිම ගිලිහුන වරදට.

No comments:

Post a Comment

තනිකමක් තියා නොතියාම  ඔබ ගියා වුව මතක එලියකි. රිද්දා නොරිද්දාම  හද කොනිති ගැසුවට එයද සුවයකි. පෙමක් අහිමිව යන්නේ කෙලෙසක ණයට දීමක්...