ප්‍රේමය මනරම්



පෙම්වති:
කඳුලු වියැලෙන විලසට..
සුසුම් සිඳෙනා තරමට..
ප්‍රේමයම දවා හළු කරනු හැකි නම්..
කිවිඳුනි..
මේ ඔබේ කවි දහස් ගණන් විසි කර දමමි..
ප්‍රේමයේ අංශූමාත්‍රයක්වත් සොයා ගත් නොහැකි විලසින්..

පෙම්වතා:
කවි විසි කරනු හැකි වේවී..
ප්‍රේමයම අමතක කරවාවි අනාගතය..
ඒත් මා කවියෙක් කල ඔබේ ප්‍රේමය,
මගේ කවි සමඟ බබලාවී..
එසඳ ඔබ මට මගේම වෙවී..


No comments:

Post a Comment

පිපුණු වසන්තයට

කොඳුරනා ඇස් නවන බැල්මකි. කියවනා සිත් කවන රිදුමකි. නොහඬනා නෙත් තෙමන බිරුමකි. නොපවසා නුඹ දුරැර ගමනකි. කුරුල් නද ගී විසිර යන්නට. පීදෙ...