ඔබට...



මිතුදමක් හරි දුර ඇදී.
රෝස මල් පිපි හිනැහිනි.
මිතුදමට තිත තියැවුනි.
නැවුම් කවියක් ඇරඹුනි.

චුම්බන හුඟක් ඔද වැඩී.
සන්‍තත හදක් කිතිකැවී.
රත තඹරු පෙති දිගහැරී.
සෙනෙහසක කව් ලියැවුනී.

හාදු පත්තිරු ලෙල දුනි.
හිතක සුසුමන් ගිලිහුනි.
අළු මේඝ නිල්වලාවන් වී.
දේදුනු පැහැ කවි ලියැවුනී.

සෙනෙහසම මහ ගඟුලකි.
ආදරය මහ සයුරකි.
ඔබෙන් ලද මේ ප්‍රේමයේ ගී,
සුසුදු මල් වල ලියැනෙමි.



No comments:

Post a Comment

තනිකමක් තියා නොතියාම  ඔබ ගියා වුව මතක එලියකි. රිද්දා නොරිද්දාම  හද කොනිති ගැසුවට එයද සුවයකි. පෙමක් අහිමිව යන්නේ කෙලෙසක ණයට දීමක්...