ගිනි ගෙන දැවෙන ජීවිතය මැදින් ලියමි...



ප්‍රේමයෙන් ඉරි තැලි සුන්නද්ධූලිව ගිය
ඔබේ හිත දැවෙන ගිනි
පත්තිරුවක ලියා එවන කල...
මා කියවිය යුතුමද...

තිත තැබුවේ ප්‍රේමයට..
අකැප කල ප්‍රේමයම..
දිනිය යුතු නොවෙද මම්
ගිනිගෙන දැවෙන ජීවිතය..
ප්‍රේමයට වඩා අවැසිය
ජීවිතය දිනන්නට..
මවට.. පියාට සලකන්න...
සල්ලි බාගේ සොයන්නට..

ප්‍රේමයෙන් නොව හදවතත් නොව,
සුන්නද්ධූලිව ගිය මගේ මුලු ජීවිතයම,
මේ වෙහෙස, ගොඩ ගන්න...
අනේ ටිකක් ඉවසලා ඉන්න..
ප්‍රේමය අකැප මට උඹව අහිමිකොට.
කෙලෙස උඹ හා ප්‍රේමය දිගහරින්නද තව..


No comments:

Post a Comment

තනිකමක් තියා නොතියාම  ඔබ ගියා වුව මතක එලියකි. රිද්දා නොරිද්දාම  හද කොනිති ගැසුවට එයද සුවයකි. පෙමක් අහිමිව යන්නේ කෙලෙසක ණයට දීමක්...