ඇයැදුමක්

ඔබේ ඇසුරේ රසාලිප්තය,
මතක් වු වග අමතකව....
මා ගෙවන මේ සුයාමය....
මේ පණ නොමැති ආත්මය
ගැහෙන අවසන් පණ කදම්බය
යදින යැදුමක් දුර්ධර සොව,
දැනෙනා නමුදු නොදැන සිටයද....
ඇහැකිද පැමිණෙන්න....
කහ පැහැති කානේශන් මල් පොකුර ගෙන....
ළඟ ළඟම එන
මගේ අවසන් ගමනට..

No comments:

Post a Comment

තනිකමක් තියා නොතියාම  ඔබ ගියා වුව මතක එලියකි. රිද්දා නොරිද්දාම  හද කොනිති ගැසුවට එයද සුවයකි. පෙමක් අහිමිව යන්නේ කෙලෙසක ණයට දීමක්...